Tag Archives: MWT

धनुषा जिल्लाको अन्दुपट्टि कटरैत गा.वि.स. मा गाऊँले द्वारा एउटा भाले चितुवा मारियो

यस घटनाको वास्तविक अबस्था र यसले उब्जाएका केही प्रश्नहरुः

 यस चितुवालाई बँचाउन सकिने सम्भावना कति थियो ?
 के यस चितुवालाई मार्नै पर्ने आवश्यक थियो ?
 यस घटनाका जिम्मेवार को ?
 किन पस्छन चितुवा मानवीय वसोवास क्षेत्रमा ?
 यसका स्थाई समाधान के त ?

पहिले घटनाको वास्तुगत विवरण हेरौँ ।
धनुषा जिल्लाको साविक अन्दुपट्टि कटरैत गा.वि.स.को वार्ड नं.–७ हाल जनकपुर उप–महानगरपालिकाको वार्ड नं.–१७ मा मिती २०७४ साल ०१ महिना १३ गते वेलुका ६ः३० बजे करिब २५० जनाको हाराहारीमा जम्मा भएका गाऊँलेहरुले एउटा भाले चितुवालाई मारे ।

बेलुका ५ः१५ बजे तिर रामपुरवाली भनेर चिनिने कटरैत टावर टोल निवासी गीता देवी मुखिया आफ्नो खेत जहाँ कांक्रो र मकैको खेती गरिएको छ मा गएकि थिईन । कांक्रो भएको क्षेत्रमै रहेको बेला चितुवाले उनलाई आक्रमण गरे र फेरी मकैमा फर्के । उनी चिल्लाऊँदै भागिन र नजिकै काम गरिरहेका अन्य गाऊँलेहरुलाई भनिन । बँदेल र निलगाईको संख्या अली बढी नै रहेको सो क्षेत्रमा पहिले त गाऊँलेहरुले पत्याएनन तर उनको जिद्द पछि केही जना नजिकै हेर्नका लागि गए र चितुवाले फेरी उनीहरुमाथी आक्रमण गरे । यतिकैमा गाऊँ नजिकै रहेको सो चौरीमा वाघ आयो भनेर भागमभाग भईसकेको थियो । सबै जनाले गाऊँलेहरुलाई बोलाउन थाले र ६ः०० बजे तिर लगभग २५० जनाको हाराहारीमा गाऊँलेहरु जम्मा भए र चितुवा रहेको मकै खेतलाई चारै तिर बाट घेरा हाले । यस क्रममा चितुवाले अन्यलाई पनि हात, पाखुरा, पेट, खुट्टा आदीमा आक्रमण गर्न थाले र गीता देवी मुखिया, प्रमेश्वर यादव, सञ्जिव कुमार साह, तिलेश्वर मुखिया र पञ्चु मुखिया गरि कुल ५ जना घाईते भए । घाईते मध्ये सब भन्दा बढी आँटिलो प्रमेश्वर यादवलाई बढी घाउ लागेको छ । चितुवाले प्रमेश्वरको टाउकोमाथी आक्रमण गर्न खोज्दा प्रमेश्वर चितुवाको अगाडीको दुबै खुट्टा समाती हाल्थे । यसै बिच प्रमेश्वर जमीनमा लडे र चितुवा माथीबाट उसको टाउकोमै आक्रमण गरीरहेका थिए । यतिकैमा गाऊँलेहरुले चितुवा माथी लठ्ठी बर्साउन थाले र टाउकोमा चोट लागी चितुवा ६ः३० बजे तिर मरे ।

बेलुका ५ः१५ बजे देखिएको लम्बाई–४२ ईण्च, पुच्छरको लम्बाई–३० ईण्च, शरिरको ऊँचाई–२४ ईण्च र वजन–४५ किलो ग्राम भएको सो चितुवाको जिवन अन्तत ६ः३० बजे समाप्त भयो ।

IMG_8988

IMG_9002

IMG_9018

IMG_9040

IMG_9090

IMG_9093

IMG_9099

अब प्रश्नहरु तिर लागौँ ।

यस चितुवालाई बँचाउन सकिने सम्भावना कति थियो ?
चितुवालाई मारेर घाईतेहरुलाई अञ्चल अस्पताल लगिसके पछि मात्रै प्रशासनलाई चितुवा मरेको खबर दिईयो, त्यस पछि प्रशासनले वनलाई र वनले मिथिला वाईल्डलाईफ ट्रष्टलाई । खबर गरिएको १ घण्टा भित्रै नेपाल प्रहरी, वन कार्यालय र हामी त्यहाँ पुगिसकेका थियौँ ।

यहाँ ध्यान दिनुपर्ने कुरा के हो भन्ने जून ४० देखि ५० मिनट गाऊँलेहरु संगठित हुन खर्च गरे र लगभग १ घण्टा लगाएर चितुवालाई मारे त्यति समय पर्याप्त थियो हामी त्यहाँ पुग्नलाई तर दुर्भाग्य चितुवालाई मारी सके पछि मात्रै हामीलाई खबर गरियो ।

के यस चितुवालाई मार्नै पर्ने आवश्यक थियो ?
आक्रमण गरे पछि महिला पनि भागीसकेकी थिईन र चितुवा पनि मकै खेतीमा लुकिसकेका थिए । चितुवाले लखेटेर होईन की चारै तिर बाट घेरेर चितुवालाई मार्ने क्रममा मात्रै अन्य आक्रमणमा परे । यसरी हेर्दा चितुवालाई मारी नै हाल्नुपर्ने कुनै बिशेष आवश्यकता देखिएन ।

यस घटनाका जिम्मेवार को ?
हामीलाई समयमा किन खबर गरिएन भनेर प्रश्न गर्दा समुदायबाट केही गम्भिर प्रतिप्रश्नहरु गरिए । तपाईंहरुसँग चितुवा उद्धार गर्न पर्याप्त श्रोत साधनहरु उपलब्ध छन् ? श्रोत साधन भए पनि के चाँडै पुग्न सक्ने सडक सुविधा छन् त यहाँ ? तपाईंहरु यसलाई उद्धार गर्न सक्नुहत्थ्यो भने विश्वासको आधार के ?
हुन त शुरुवाती अबस्थामै रहेकोले हामी सँग पनि पर्याप्त श्रोत साधनको अभाब छन् तर पनि प्रशासन, वन कार्यालय र समुदायको सहयोगमा यसलाई बँचाउन सकिन्थ्यो । धनुषा जिल्लाका अधिकांश गाऊँमा बर्षायाममा मोटरसाईकल लिएर पनि पुग्न असम्भव हुन्छ तर अहिलेको अबस्थामा जति समय लगाएर चितुवालाई मारियो त्यस भन्दा कम समयमै सजिलै पुग्न सकिन्थ्यो । हामीले विगत ४ बर्ष देखि सर्प, कछुवा, सुनगोहोरो र निलगाई जस्ता जंगली जनावरहरुको उद्धार गर्दै आईरहेका छौँ । अलि अपठ्यारो हुने देखिए पनि कम से कम यस चितुवा लाई बँचाउने प्रयास त गर्न सकिन्थ्यो ।

हुन त यस्ता घटनाहरुको प्रमुख जिम्मेवार संकिर्ण मानसिकता भएका हाम्रा निति निर्माताहरु हुन । राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभागले संरक्षित क्षेत्र वाहिरका संरक्षित र अति दुर्लभ वन्यजन्तुको संरक्षणमा पनि कुनै चासो नै राख्दैनन् । वन विभाग हामी सँग कुनै श्रोत साधन नभएको, बजेट नभएको, स्विकृति लिन गाह्रो हुने आदी आदी ढिपी कसेर बस्छन, केही एन.जि.ओ.÷आई.एन.जि.ओ. हरु चासो लिए पनि संरक्षित क्षेत्र वाहिर उनीहरुको पनि पहुँच न्यून छन् । यसरी हेर्दा वार्षिक रुपमा करोडौ खर्च गरे तापनि सतही रुपमा आफ्ना पहुँच सुनिश्चित गर्न नसकेकोले यस्ता घटनाको जिम्मेबारी सम्पूर्ण पक्षले लिनै पर्छ ।

नेपाल सरकार द्वारा सुनियोजित तरिकाले चुरे विनास गरि राजनितिक स्वार्थ पूर्तिका निम्ति मानव वस्ति बसाल्नु पनि यस घटनाको प्रमुख कारण हुन सक्छ ।

किन पस्छन चितुवा मानवीय वसोवास क्षेत्रमा ?
यसको प्रमुख कारण वन्यजन्तुको बसोवास क्षेत्रको विनास, वनक्षेत्रमा अतिक्रमण गरि अनियन्त्रित बसोवास तथा वनमा चितुवाको प्रमुख खाना मृग, हरिण, बँदेल, लंगुर, जंगली खरायो र अन्य स–साना स्तनधारी जनावरहरुको जनसंख्या ह्रास हुनु नै हुन । प्राय मृग, चित्तल, बँदेल, लंगुर आदीको पछाडी लागेर पनि वन नजिकैको मानव वस्तिमा चितुवा प्रवेश गर्छन भने वनमा खाना नपाएर बाख्रा आदी खानका लागि पनि मानव वस्तिमा छिर्ने गर्छन ।
करिव एक हपता अघि सम्म चुरेको चारनाथ खोला तिर, घटना स्थल देखि लगभग ३५–४० कि.मी. पर एउटा चितुवा देखिएको थियो जुन अब देखिन बन्द भईसकेको छ ।

५८ कि.मी. प्रति घण्टाको स्पिडमा दगुर्न सक्ने क्षमता भएकोले यो चितुवा सुरक्षित बसोवासको खोजिमा अथवा बँदेल र निलगाईको पछाडी लागेर पनि चुरे बाट जलाईध खोला हुँदै यस गा.वि.स. मा आएको हुन सक्ने सम्भावना देखिन्छ ।

यसका स्थाई समाधान के त ?
वन्यजन्तुको वसोवास क्षेत्र सुरक्षित राखी मानविय प्रवेश नियन्त्रित गर्नु तथा वन्यजन्तुको चोरी निकासी रोक्नका साथै सम्पूर्ण सरोकारवाला निकायहरु सक्रियताका साथ आफ्ना जिम्मेबारीहरु वहन गर्न सक्नु मात्रै यस समस्याको स्थाई सामाधान हुन सक्छ ।

अन्तमा मृत चितुवाको आत्माको चिर शान्तिको कामना सहित भबिष्यमा यस्तो अबस्था सिर्जना भएमा आवेगमा वन्यजन्तुलाई मार्नु भन्दा हामीलाई सम्पर्क गर्न आग्रह गर्दछौ साथै वन र वन्यजन्तु विनाको संसार हामी कल्पना पनि गर्न नसक्ने भएकोले भबिष्यमा यस्ता घटना नदोहो¥याउन समेत सम्बन्धित सबैमा विनम्र निबेदन गर्दछौ ।

सम्पर्कः
देव नारायण मण्डल
अध्यक्ष
मिथिला वाईल्डलाईफ ट्रष्ट
जनकपुरधाम–९, धनुषा
मोवाईल ः ९८१७६२९२२९
ईमेल ः dev@mwt.org.np
वेबसाईट ः www.mwt.org.np

Dhanushadham Protected Forest is the “ILLICIT FELLING AND GRAZING FREE ZONE (अनियमित कटान तथा चरिचरण मुक्त क्षेत्र)”.

Dhanushadham Protected Forest is being declared as Illicit Felling and Grazing Free Zone on 30th May , 2016 by the respected Secretary, Ministry of Forest and Soil Conservation.

Welcome gate

Welcome gate of the declaration programme

The interaction and awareness programmes, a strong co-operation from local community, a great leadership of Sh. Shankar Narayan Jha , AFO, Department of Forest, Dhanusha and a continuous and tireless support of Mithila Wildlife Trust made it possible for the forest to achieve it. It is necessary to mention here that total financial expenses for this achievement is Rs.1,500/- (Rupees One Thousand and Five Hundred Only), that too from external sources not the Government/NGO/INGO’s Budget.

Together, Dhanushadham Protected Forest Council (DPF Council) and Mithila Wildlife Trust (MWT) started conservation awareness programmes in July-2013. Over 100 interaction and awareness programmes were organized jointly in all the wards of Dhanushadham Municipality, Dhanusha.

Inscription declaring Dhanushadham Protected Forest as restricted zone for illicit felling and grazing

Inscription declaring Dhanushadham Protected Forest as restricted zone for illicit felling and grazing

Inscription in the office compound of DPF

Inscription in the office compound of DPF

The forest is surrounded by 8,627 household and total of 45,008 population. With this announcement, DPF has become the first forest in the nation to be both Illicit Felling and Grazing Free forest at a time, without temporary or permanent boundary or any type of fencing.

Inauguration by respected secretary, forest

Inauguration by respected secretary, forest

Group photo with Inscription declaring the DPF as restricted zone for illecit felling and grazing

Group photo with Inscription declaring the DPF as restricted zone for illecit felling and grazing

The announcement was made by chief guest Shree Uday Chandra Thakur (Secretary, Ministry of Forest and Soil Conservation). Programme was chaired by Sh. Jagdish Yadav, President, DPF Council and special guests were Dr. Annapurna Lal Das, Member Secretary, President Chure Tarai Madhesh Sanrakshan Vikash Samiti, Sh. Gaurishankar Timla (DG, Department of Forest), Sh. Jivachh Sah (Personal Secretary, President of Nepal), Sh. Yadubansh Jha (Ex-Minister, Ministry of Forest and Soil Conservation), Sh. Ram Kumar Sharma (President, Greater Janakpur Area Development Council), Sh. Braj Kishor Yadav (Ex-DG, Department of Forest), Dr. Akhileshwar Lal Karna (RD, Central Forest Directorate), Sh. Dilip Kumar Chapagai, CDO, Dhanusha), Sh. Suresh Vikram Sah (SSP, Janakpur), Sh. Santosh Mani Nepal (Chief, WWF Nepal), Sh. Raj Kishor Sah (Nimit LDO, Dhanusha), Sh. Raj Kishor Yadav (President, Videh Mithila Tourism Development Board), Sh. Dev Narayan Mandal (Chairman, Mithila Wildlife Trust).

Presence of DFCC members, Media Personals, Nepal Army, APF, line agencies, DFO, Dhanusha, Mahottari, Siraha, Sarlahi, Sindhuli and Chitwan, around 400 local buddies made the programme a historical event for the nation.

MWT Chairman receiving Certificate of Appreciation from Forest Secretary, DG Forest

MWT Chairman receiving Certificate of Appreciation from Forest Secretary, DG Forest

Certificate of Appreciation awarded to MWT Chairman Mr. Dev Narayan Mandal

Certificate of Appreciation awarded to MWT Chairman Mr. Dev Narayan Mandal

Dhanushadham Protected Forest as restricted zone for illicit felling and grazing

Dhanushadham Protected Forest as restricted zone for illicit felling and grazing

It was an inexpressible moment to receive Certificate of Appreciation by the respected Secretary, MoFSC. Both Sh. Dev Narayan Mandal (Chairman, MWT) personally and also MWT officially was awarded along with several supporters of the forest.

Thanks to the residence of Dhanushadham municipality, APF and Nepal Police to support us achieve this goal. We hope that this achievement will support us a lot in development of DPF as a Biological Unit in near future.

Special thanks to Suresh Sharma sir (AFO, DoF, Dhanusha), all DoF, Dhanusha staff and DPF Council Members. This historical achievement was impossible without your unconditional and continuous support.

Kindly be in touch if you would like to support us in our day to day activities.

THE CRAZE OF PRIVATE PLANTATION in DHANUSHA, NEPAL

Free Plant Distribution Programme at DPF

Free Plant Distribution Programme at DPF

Around 2,200 people collected sapling for free from DPF Nursery this year. The free plant distribution programme started on 26.07.2014 ended on 18.08.2014, continued for 22 days. Six staff from DoF, Two from DPF Council and Two from Mithila Wildlife Trust was busy in distribution of the sapling and Two Lakh and Fifteen Thousand sapling were distributed during the period.

People Waiting in queue to collect Sapling from DPF Nursery (1)

People Waiting in queue to collect Sapling from DPF Nursery

This is the condition of a single nursery, where DoF, Dhanusha is having more than 10 Nursery including One in District Office. The craze of private plantation in Dhanusha district can be assumed from the situation as no plant remains in any of the nursery. DoF, Dhanusha has planned to expand the programmes in other places of the district.

People Waiting in queue to collect Sapling from DPF Nursery

People Waiting in queue to collect Sapling from DPF Nursery

The changing trend in Dhanushadham municipality is quite positive and should be appreciated as the populations diverted to private plantation were depending on DPF to fulfill their need of firewood and timber products, which is impossible for a small patch of the forest. As per the records, 8,603 households are there in Dhanushadham where only 18,816 Nos. of trees are remaining in the forest. So, it is confirmed that substitute is required instead of depending on the existing forest.

Person collecting Sapling from DPF Nursery

Person collecting Sapling from DPF Nursery

This is the one of the examples, which made to think DoF and MWT to protect this forest. The existence of the forest was in danger, but fortunately the regular interaction and awareness programmes of both DoF and MWT have solved the problems.

Government of Nepal should encourage more private plantation throughout country, so that, the forest can be secured without any conflict with local community. We have experienced that community participation works best for such conservation.

NCELL TO PLANT 48,000 TREE IN DPF

Following the agreement with The Government of Nepal, Ncell (a Telecom company of Nepal) has decided to plant around 48,000 Nos. of new plants in 31 Hectare land inside Dhanushadham Protected Forest.

MWT assisting Ncell team & DoF for survey of plantation area.

MWT assisting Ncell team & DoF for survey of plantation area.

 

MWT assisting Ncell team & DoF for survey of plantation area.

MWT assisting Ncell team & DoF for survey of plantation area.

It is necessary to mention that out of 360 Hectare of forest land, 114 Hectare is barren area. This plantation is a great support to restore the diminishing forest.

MWT Chairman along with Ncell Core team for sighting of Blue Bull in DPF

MWT Chairman along with Ncell Core team for sighting of Blue Bull in DPF

After survey, MWT chairman along with the Ncell Core staff went  for sighting of Blue Bull which is the main attraction of the forest. Ncell staff were quite happy to sight the blue bull which was unexpected for them in this diminishing patch of the forest.

MWT and DoF is thankful to Ncell.

Rescued a Juvenile Naja naja fromMithileswar.

Today morning our Chairman Mr Dev Narayan Mandal rescued a common Cobra from Mithileshwar. It was seen under the feeding tank of cattles where number of small childrens were playing.  After noticing the snake moving to the hole below the tank, we got a call from villager and within no time we rashed to the site for the rescue.

When removed the tank

When removed the tank

Naja naja moving into the hole

Naja naja moving into the hole

Naja naja after rescue

Naja naja after rescue